طراحی نمایشگاهی چیست؟

 

نکته شایان توجه این است که اکنون ما در نقطه ای از تاریخ قرار گرفته ایم که سازمانهای تخصصی و تجاری همچون آموزشگاههای عالی در زمینه طراحی توافق نظر دارند ومدرک دانشگاهی ارائه میدهند. اما هنوز هم در مورد اینکه طراحی نمایشگاه را یک حرفه مستقل محسوب کنیم در تردد هستیم. شاید صحیح تر باشد که طراحی نمایشگاه را یک فرآیند ترکیبی در نظر بگیریم که رشته های مختلفی همچون معماری، طراحی داخلی، طراحی گرافیکی محیطی، گرافیک چاپ، رسانه های الکترونیکی، دیجیتالی، نور پردازی، تجهیزات صوتی، مکانیک و دیگر مفاهیم طراحی را در بر دارد.
اما نباید از ماهیت مستقل طراحی نمایشگاه و تاثیرات آن غافل شد، و آنچه بسیار مهم است توان این محیط ها در ارائه و تفسیر اطلاعات و نیز جلب مخاطبان و تاثیر آن بر افکار و اندیشه هاست.

زمانی که به بررسی شبکه وسیعی از پروژه های مختلف می پردازیم به نقطه اشتراکی در آنها میرسیم. این نقطه اشتراک همان چیزی است که آن ها را بعنوان گروه تعریف می کند. طراحان نمایشگاه با استفاده درست از فضا و محیط و حرکت و تجارب واقعی، ایجاد ارتباط موثر با مخاطبان را تسهیل میکنند. طراحی موزه ها، فضاهای فروشگاهی، نمایشگاه های تجاری، جشنواره های بین المللی، طراحی محیط ها، کیوسک های اطلاع رسانی و مراکز توریستی با این هدف انجام می شود. طراحان نمایشگاه به شکل گروهی و با تخصص های مختلف کار می کنند و با همکاری هم می کوشند که پیام نمایشگاه را به بهترین شکل ممکن به مخاطبان انتقال دهند. آنها همانند یک آهنگساز و یا رهبر ارکستر در تلاشند که پیام مورد نظر به کاملترین و پر معنا ترین شیوه انتقال یابد. طراحان از پتانسیل محیط برای انتقال پیام استفاده می کنند و هم با استفاده از پیام و هم محیط، فضای ارتباطی ایجاد می کنند.

این نمودار طراحی ارتباطی و محیطی را ادغام می کند تا طرحی جدید ایجاد کند یعنی فضایی که قابلیت ارتباط دارد. طراحی نمایشگاهی و طراحی محیطی و طراحی صنعتی در این فضای جدید قرار می گیرند.

منابع:

شهره رحمانیان،پدرام طائف،”راهنمای کاربردی طراحی نمایشگاه”،جان لارنس،لی اسکولنیک،کرایگ برگر،نشر پشوتن،۱۳۸۹